Otobiyografi nedir?
Otobiyografi ( Öz Yaşam Örgüsü)
Otobiyografi:Bir yazarın kendi hayat hikâyesini yine kendisinin yazmasıyla ortaya çıkan türe otobiyografi denir.
Otobiyografi yazarı herhangi bir alanda başarılarıyla öne çıkan kimselerdir.
Otobiyografinin Özellikleri
1.Özneldir.
2.Sağlam bir hafıza gerektirir.
3.Anılara dayanır.
4.Sade bir dille yazılır.
5.Çevresindeki insanlardan da bahseder.
6.Anlatıcı kurmaca değil birinci tekil şahıstır.(Ben)
7.Her ne kadar öznel de olsa gerçekler göz ardı edilmemelidir.
Otobiyografi ve hatıranın farkı şudur:
Otobiyografiler çok geniş ve kapsayıcı eserlerdir. Anı daha dar bir geçmişi kapsar . Anı otobiyografi içinde bir bölümdür sadece.
Edebiyatımızda ilk otobiyografi örneği Kâtip Çelebi‘nin “Mizan-ül Hâk“adlı eserinin hatime(bitiş) bölümüdür.
Belli başlı otobiyografiler şunlardır:
Şevket Süreyya Aydemir’in “Suyu Arayan Adam“
Abidin Dino’nun ,”Kısa Hayat Öyküm “
Amerikan edebiyatından Paul Auster’in “İç Dünyamdan Notlar”
İngiliz edebiyatından Andre Gide :”Tohum Ölmezse”
Peyami Safa’nın “Dokuzuncu Hariciye Koğuşu” en meşhur otobiyografik romandır.Romanın yazarı Peyami Safa sağ kolundaki bir kemik hastalığından mustariptir hatta kolun kesilme ihtimali daha vardır.Uzun yıllar hastanelerin ortopedi bölümünde tedavi görmüştür.O yıllarda dış hastalıkların tedavi edildiği bölümlere hariciye bölümü denirdi.(Dahiliye :İç hastalıklar bölümü , İntaniye:Bulaşıcı hastalıklar bölümü gibi) Dokuzuncu Hariciye Koğuşu romanında kendi yaşadıklarını Necip isimli gencin bacağındaki hastalık kurgusuyla anlatmıştır.
Otobiyografi nedir?