Bu gece ben yine bülbülleri hâmûş ettim
Âh u feryâd ederek âlemi bîhûş ettim
Tâk-i eflâke resid oldu yine nâğme-i âh
Bülbül-âsâ gece ta subha kadar cûş ettim
Serv-i bülendim , ah işve pesendim
Gel , kendi efendim
Dil sende , gözüm hüsnüne hayrette
Nazlı cenânım , kaşı kemânım.
Hammamizade İsmail Dede Efendi’nin Ferahfezâ makamındaki bestesi.
Güftekârı meçhul
Bu gece bülbül gibi sabaha kadar öyle bir coştum ki feryadım göklere yükseldi , feleklere erişti. Ahımdan alemin aklı gitti feryadımdan bülbüller sustu.
Gel benim servi boylum,gel benim işvesini sevdiğim ,gel benim efendim ;gönlüm sende ,güzelliğin karşısında hayrette.Benim nazlı canım,kemân kaşlım.
bîhûş ; akılsız,şaşkın,sersem
hâmûş , sessiz
resid ; erişmiş ,erişen ,yetişmiş
Tâk ; kemer , kubbe ,kavisli yapı
Tâk-i eflâk , gökkubbe
Bülbül-âsâ ,bülbül gibi
subha kadar ,sabaha kadar
cûş ettim , coştum
bülend ; yüksek ,yüce
Serv-i bülend; boyu servi gibi uzun ve düzgün
İşve; cilve,naz,eda
Pesend ; beğenme,beğenmek,beğenen
işve pesendim ; nazını,edasını beğendiğim
hüsn , yüzünün güzelliği
cenân ; gönül,kalp,cennetler
Klasik Türk müziğinin en güzide besteleri ve bu bestelere ilham veren müstesna güfteler.Her biri geçmişin en tatlı seslerini ,anlayışlarını günümüze taşıyan unutulmaz sözler.Rafineleşmiş bir zevkin mahsûlü olan ses ve anlam değerlerimiz. İfade kudreti elde etmiş beste ve sözler.
Bunlar da dikkatinizi çekebilir :