Mehlika Sultan Şiiri Yahya Kemal ‘in dörtlükler hâlinde yazmış olduğu bir şiirdir.
Mehlika Sultan
Mehlika Sultan’a aşık yedi genç
Gece şehrin kapısından çıktı:
Mehlika Sultan’a aşık yedi genç
Karasevdâlı birer âşıktı.
Bir hayâlet gibi dünyâ güzeli
Girdiğinden beri rü’yâlarına,
Hepsi meshûr o muammâ güzeli
Gittiler görmeye Kafdağlarına.
Hepsi sırtında abâ günlerce
Gittiler içleri hicranla dolu:
Her günün ufkunu sardıkça gece,
Dediler:’’ Belki son akşamdır bu! ‘’
Bu emel gurbetinin yoktur ucu,
Dâimâ yollar uzar,kalp üzülür.
Ömrü oldukça yürür her yolcu,
Varmadan menzile bir yerde ölür.
Mehlika’nın karasevdâlıları
Vardılar çıkrığı yok bir kuyuya,
Mehlika’nın karasevdâlıları
Baktılar korkulu gözlerle suya.
Gördüler: ‘’Aynada bir gizli cihân…
Ufku çepçevre ölüm selvileri…’’
Sandılar doğdu içinden,bir an
O,uzun gözlü,uzun saçlı peri!
Bu hazin yolcuların en küçüğü
Bir zaman baktı o vîran kuyuya
Ve neden sonra gümüş bir yüzüğü
Parmağından sıyırıp attı suya.
Su çekilmiş gibi,ru’ya oldu!
Erdiler yolculuğun son demine:
Bir hâyal âlemi peydâ oldu,
Göçtüler hep o hayâl âlemine.
Mehlika Sultan’a aşık yedi genç
Seneler geçti henüz gelmediler;
Mehlika Sultan’a aşık yedi genç
Oradan gelmeyecekmiş dediler!…
Yahya Kemal Beyatlı
Menzil ,konak demektir.
Virân ;yıkık,harap yer demektir.
Meshûr ; sihirlenmiş ,büyülenmiş demektir.
Muammâ ; zor anlaşılan şey ,bilmece.
Peydâ ; Açığa çıkma, ortada olma ,açıkta olma .
Bu şiirde kullanılan kafiye halk şiirimizde olmayan sonradan Batı’dan gelen çapraz kafiyedir. (abab-cdcd….)
Bunlar da dikkatinizi çekebilir: