Osmanlıca Meşum ne demektir?
Meş’um şeklinde de yazılabilir.
Meşum = Uğursuz demektir.
Arapça şum kelimesinden türemiştir. Şum uğursuzluk ,talihsizlik anlamına gelir. Türkçede kullandığımız şom ağızlı deyimi de buradan türemiştir.
(TDK sözlüğe göre kelime şöyle açıklanıyor:
meşum sıfat, eskimiş, (meşu:m), Arapça meşʾūm
Uğursuz:
“İlk çocuğunu doğuran genç bir kadına meşum şeyler söylememeliydim, sustum.” – Aka Gündüz)
Kuranı kerimde geçen ”Ashabu’l meş’eme” tabiri de aynı kelimeden türemiştir.
şu’ma = sol el anlamına gelirken şimal = Kuzey (sol taraftan kinayeyle ) ondan türetilmiştir.
Meş’um kelimesinin cümlede kullanılmasına misâller:
”Oblonsky ailesine felaket ; muzlim ve meş’um kanadını germiş , bütün aileyi perişan etmişti. ”
Oblonsky ailesine felaket ; karanlık ve uğursuz kanatlarını germiş ,bütün aileyi perişan etmişti.
(Anna Karanina ,Lev Tolstoy )
TDK sözlüğüne gitmek için buraya tıklayınız.