ÖLÜ HAYALLER
Ataman KALEBOZAN 
"Yeniden hayallerimi yaşayamayacağım diye hep korkmuşumdur."
dedi şair, sesinin sığ tonuyla.
"Nedir en son hayalin?"
"Seni yaÅŸamak."
Bu Yol,
Ölü Hayaller Mezarlığına Gider!
Elimi dayadığım alnımda iz bırakmıştı gidişiniz.
Gömün, dedim ardınızdan beni
Hayallerim n'olur terk etmeyiniz!
Kimsesizler mezarlığında,
Hayalsiz bir çukur rezerve edin.
BensizliÄŸimi derhal tefrit edip,
Karantinada kırk gün bekletin.
Ey ölü hayal yıkayıcıları!
Horona kalkın hemen.
Bu bir emirdir!
Ardımdan ateş edin.
-Dıkşın dıkşın-
Son teyemmümdür bu toprağa,
Son bakıştır çiçeksiz dala.
Lâkin geri dönmeyeceğim.
Bu yol, ölü hayaller mezarlığına gider.
Kendimi son kez sufle edip gömeceğim.
Mezar taşım hazır,
Zahmet buyurmayınız:
- Ä°yi bilirdik,
Bir takunya alana bir testi bedava
Hayaller öldürülür itinayla.-
-Dıkşın dıkşın-
Â
(Avrasya Yazarlar Birliği Edebiyat Akademisi Şiir Atölyesi, 20.03.2010)
Â
