Ben Aşkı Unutalı Yüz Yıl Oldu
Ataman KALEBOZAN 
-Ve
prens intihar etmiÅŸ dediler
Bir rakkasenin kıvrak tülünde.-
Ölümü gör ki beklemiyordum prensi ben.
Oturmuş öylece,
Ayın şavkına vuruyorken aşk,
Şavkın ses etmemelerini dinliyordum kült ile.
Yalnız,
Fütursuzca dokunduğum bir göz
Yalnızca o göz
Arada bir delleniyordu:
"Beni niye sevmiyorsun?" diye.
Sevmek istedim ben.
Leyla'ya kara çalarken bile.
Lâkin
Yüreğimi sessizce kürtaj ettirdim o aralar,
Eli titrek bir bıçağın şarabi dokunuşları ile.
Bir kadının sarı uçuk benzine yalnızlığı yakıştırdı yaşlı hekim.
Ücret ödemedim.
Ben aşkı unutalı yüz yıl oldu.
OlmuÅŸ mu o kadar?
Â
(Avrasya Yazarlar Birliği Edebiyat Akademisi Şiir Atölyesi, 08.03.2010)
Â
